Unha
vez ao mes falo coas amigas que viven en Xapón por vídeo chamada, é tan
divertido que as veces esquezo o tempo. Un día díxenlles que xa teño que irme
porque quedei cunha amiga para ir a compra.
Entón
elas protestaron.
-Pero
ti vives en España, onde non é importa a hora da cita, non?
-É
normal que chegue 30 minutos tarde, non?
Impresionáronme
os seus comentarios. Pois as miñas
amigas españolas son bastante puntuais. Creo que as miñas amigas xaponesas
pensan que todos os españois bailando flamenco e xogando ao fútbol sen preocuparse polo tempo. (ben, houbo momento que eu tamén pensaba así)
É un prexuízo como o famoso mito de nomes do neves de esquimós. Din que eles teñen máis de 100 palabras para referirse á neve. É crible pensando no seu hábitat. Pero realmente isto non é certo. Todo empezou a finais do século XIX, cando o antropólogo Franz Boas, que estudiara ás comunidade inuit locais, escribiu a súa tese:
-Os esquimós parecen chamar neve segundo a súa condición, do mesmo xeito que a auga se chama segundo a súa condición no mundo de fala inglesa. ( xeo, auga, vapor)
E puxo catro exemplos de nomes de neve.
E
logo un lingüista americano, chamado Benjamin Lee Whorf citou
exactamente o mesmo exemplo de estes nomes de neve, engadindo:
-Se xuntas todos os nomes de neve esquimós, sería un número abraiante.
Pois hai moitos prexuízos sen fundamento, como, por exemplo:
-O galego só o falan os nacionalistas.
Eu falo galego (aínda que falo malamente) e amo Galicia, España, Xapón e outro moitos países, que non son nacionalita.
Creo que necesita un estudo para comprobar a veracidade desta frase famosa.

Ningún comentario:
Publicar un comentario