Unha de as características do xaponés é o uso abundando de onomatopea, utilízase para describir unha ampla gama de sons, dende sons naturais como o canto dos paxaros, o sons de choivas, ata sons artificiais, como o son dunha máquina. Tamén existen gran cantidade de onomatopeas que expresan estados emocionais ou físicos, como iraira, que significa estar nervioso, wakuwaku, estar feliz, alegre con chea de esperanza.
A min chega moito máis o seu sentimento, se
alguén me di “síntome wakuwaku porque mañá vou a excursión” que “ sinto moitas
ilusións para a excursión de mañá”
Ademais o bo deste onomatopea é que hai
posibilidade intuír o seu significado. Pois hai un estudo chamado “o efecto
Bouba e Kiki”, que foi descuberto polo psicólogo alemán Wolfgang
Köhler na década de 1920. Neste estudo, os participantes foron presentados con
dúas figuras, unha curva e outra angular, e pediulles que asociasen cada figura con unha de dúas
palabras “bouba” e “kiki” que non tiñan ningún significado. Entón a meirande
parte dos participantes asociaron a figura curva con “bouba” e a figura angular
con “kiki”, o que demostra que existe unha asociación natural entre certos sons
e formas.
Bo, Boa, Brétema, Bágoa, Barro... son as
palabras que me gustan e que me evoca unha imaxe de algo redondo. Vos estades de acordo? Se é así, eu estaría wakuwaku por poder compartir sentimento con vós.

Ningún comentario:
Publicar un comentario