luns, 15 de maio de 2023

Unha náufraga dun mar da lingua galega

 

Onte fun a Santiago para facer as proba do Celga 4. Celga é o sistema de certificación de lingua galega adaptado ao Marco europeo común de referencia para as linguas. Levo anos a facer esta proba, son tan veterana que xa me coñecen os examinadores. Comecei polo Celga 2, tardou un ano para aprobar, outro ano para Celga 3, e agora levo dous anos estudando para o Celga 4.

Estudaba pola miña conta pero dende o ano pasado empecei a tomar clases particulares. A miña profesora chámase María. 

Ela é unha caixa de sorpresa: é unha muller ilustrada e gran lectora de todos os xeneros, como, por exemplo,"A Odisea" de Homero, "Física" de Aristóteles, pero cando fala de "Harry Potter" convértese nunha rapaza adolescente; unha persoa serena, pero parece outra cando fala diabolicamente dos políticos e a inxustiza social. Facíame sorprender, sobre todo, cando as súa rabia contra a violacón do dereito humano diríxense cara aos meus repetidor erros en galego.

Considero que é unha dos mellores profesores.  Explicaba moi ben, corrixía os meus deberes ata os últimos detalles, a súa metodoloxía era excelente, pero non só por iso.  Pensei que realmente é unha gran profesional cando eu lle comentei;

-María, é imposible escribir 400 letras sen erros na proba, xa que son xaponesa e a lingua xaponesa é moi diferente, non hai tantas conxugacións de verbos nin os artigos, nin os xeneros en substantivos.

Entón ela levantou a súa mirada cara a min e fixo cara de profeta, e díxome:

-Ti vas aprobar, só que hai que traballar máis que outras persoas.

Non podedes imaxinar canto me animaron estas palabras, é como avistar un barco ao lonxe mentres me afogaba nun mar da lingua galega. O poder da palabra é grande, de modo que estou a esforzarme por mellorar. Agardo que se notedes algún progreso algún día.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

A ameixa voadora

  Hai catro ou cinco anos emecei a sonar con ter unha propiedade, unha pequena casa cun pouco de terreo. Pero non había maneira. As casa gal...